လာဘ္လာဘေတြ ေပါမ်ားရပါလုိ၏ …

 

ရွင္သီ၀လိကို ကုိးကြယ္ပူေဇာ္လွ်င္ အေရာင္းအ၀ယ္ေကာင္းတယ္၊ လာဘ္လာဘေပါမ်ားတယ္လုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ရွင္သီ၀လိဟာ လာဘ္လာဘဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ ရဟႏၱာတစ္ပါးျဖစ္တယ္လုိ႔ သိထားၾကတဲ့အားေလ်ာ္စြာ ရွင္သီ၀လိ ေတာင္းခဲ့တဲ့ ဆု၊ ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသုိလ္ေတြနဲ႔အတူ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့အျပစ္၊ စံစားခဲ့ရတဲ့အက်ိဳး၊ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြကိုလည္း အျပည့္အစံု သိထားဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ ယူဆၿပီး ရွင္သီ၀လိအေၾကာင္း ရွာေဖြ တင္ဆက္လုိက္ပါတယ္။

 

ရွင္သီ၀လိ ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္

——————————

ရွင္သီ၀လိကုိယ္ေတာ္ျမတ္ဟာ ၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေရာက္တဲ့အခါတုန္းက ဇနပုဒ္တစ္ခုမွာ အညတရ ေတာသားတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီနားမွာ ရွိတဲ့ ဗႏၶဳမတီၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြဟာ ဗႏၶဳမတီမင္းႀကီးနဲ႔ သူႏုိင္ငါႏုိင္ အၿပိဳင္ၾကဲၿပီး ဒါနပြဲေတြ ဆင္ႏႊဲေနၾကခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရင္ႀကီးကလည္း ျပည္သူေတြကို ႏုိင္ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္သလုိ ျပည္သူေတြကလည္း ဘုရင္ႀကီးထက္ သာေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ဘဲ အားၿပိဳင္ေနတဲ့အခိုက္အတန္႔ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအခါ ခုနစ္ႀကိမ္ေျမာက္ ဒါနၿပိဳင္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြက ဘုရင္မင္းျမတ္ရဲ႕အလွဴထက္သာေအာင္ ေလာေလာလတ္လတ္ ပ်ားရည္နဲ႔ ႏြားႏုိ႔ခဲ ထည့္ၿပီး လွဴရင္ ဘုရင္ႀကီးကုိ ႏုိင္ႏုိင္ေခ်ရွိတယ္လုိ႔ ယူဆၿပီး အဲဒီပစၥည္းႏွစ္မ်ိဳးကို ၀ယ္ဖုိ႔ လာေရာင္းမယ့္ကုန္သည္ကို လမ္းဆံုလမ္းခြကေန ေစာင့္ေနၾကသတဲ့။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေတာကေန ၿမိဳ႕ကိုတက္လာတဲ့ ရွင္သီ၀လိကုိယ္ေတာ္အေလာင္းအလ်ာက အဲဒီပစၥည္းႏွစ္မ်ိဳးကို ယူလာတဲ့အခါ ဗႏၶဳမတီျပည္သူျပည္သားေတြက တစ္က်ပ္ေပးၿပီး ၀ယ္ယူၾကပါတယ္။

အဲဒီေခတ္ကေပါက္ေစ်းအရ တစ္က်ပ္မတန္တဲ့ပစၥည္းကို တစ္က်ပ္ေပးၿပီး ၀ယ္ၾကတယ္ဆုိေတာ့ ရွင္သီ၀လိေလာင္းလ်ာ လုလင္က အထူးအဆန္းျဖစ္ၿပီး မေရာင္းဘဲ ေစ်းကုိင္ထားလုိက္ပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ ျမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း ေစ်းတုိးတုိးေပးရင္းနဲ႔ အသျပာ တစ္ေထာင္အထိ ျမင့္သြားပါေတာ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ သူက ျမတ္စြာဘုရားကို လွဴဖုိ႔ ၀ယ္တာဆုိရင္ေတာ့ အသျပာနဲ႔ မေရာင္းလုိဘဲ သူကုိယ္တုိင္ အခမဲ့ ကုသုိ္လ္ပါ၀င္လွဴဒါန္းပါမယ္ဆုိၿပီး ေျပာလုိက္တဲ့အတြက္ အားလံုးက သေဘာတူလက္ခံၿပီး ရႊင္ရႊင္ပ်ပ် လွဴဒါန္းလုိက္ၾကပါတယ္။

လွဴၿပီးတဲ့အခါ သူက လာဘ္လာဘေတြ ေပါးမ်ားရပါလုိ၏ လုိ႔ ဆုေတာင္းရာ ၀ိပႆီျမတ္စြာဘု၇ားက သင္ေတာင္းသည့္ဆုအတုိင္း ျဖစ္ေစသတည္းလုိ႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူလုိက္ပါတယ္။

 

ဤဒါနႏွင့္ ဤဆုေတာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေလရာဘ၀ အက်ိဳးေပးေကာင္းမြန္ျပီး
ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္တြင္ လာဘ္ေပါမ်ားသည့္အရာ၌
သူမတူေအာင္ အက်ိဳးေပး ေကာင္းမြန္သည့္ ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ရ ရွင္သီ၀လိ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့

ရွင္သီ၀လိျဖစ္မယ့္ ေနာက္ဆံုးဘ၀တြင္ အမိ၀မ္းတြင္း၌ ၇-ႏွစ္ၾကာမွ်
၀ဋ္ဒုကၡ ခံစားရျခင္း၊ ဖြားျမင္ေသာအခါမွာလည္း အမိ၏ ေယာနိ၀တြင္
ကန္႔လန္႔ခံ ပိတ္ဆို႔၍ ၇-ရက္ၾကာမွ် ဒုကၡႀကီးစြာ ေရာက္ရျခင္းတို႔နဲ႔ ၾကံဳခဲ့ရပါတယ္။

အဲဒါေတြက ဆိုးက်ိဳး ဆိုးျပစ္အေၾကာင္းကေတာ့

တစ္ခုေသာအတိတ္ဘ၀က သီ၀လိႏွင့္ မယ္ေတာ္ သုပၸ၀ါသာတို႔မွာ
ဗာရာဏသီမင္း၏ မိဖုရားႀကီးႏွင့္ သားေတာ္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
တခ်ိန္တြင္ ေကာသလမင္းက စစ္တပ္အလံုးအရင္းျဖင့္ ဗာရာဏသီမင္းကို
တိုက္ခိုက္လုပ္ၾကံ၍ ထိုမင္း၏ မိဖုရားႀကီးကို သိမ္းပိုက္ယူငင္လုိက္ပါတယ္။
ဗာရာဏသီမင္း၏ သားသည္ သူ၏ဖခင္ ဗာရာဏသီမင္းႀကီး စစ္ရႈံးၿပီး
နတ္ရြာစံေသာအခါ ေရထုတ္ျပြန္ေပါက္မွ တိတ္တဆိတ္ ထြက္ေျပးျပီးလွ်င္
ဗိုလ္ပါအလံုးအရင္းကို စုရံုးလ်က္ ဗာရာဏသီျမိဳ႔ကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ျပန္ပါေတာ့တယ္
အတြင္းရွိ မယ္ေတာ္ႀကီးက ျမိဳ႔ကို ၀ိုင္းထားရန္ အၾကံေပးေတာ့
မယ္ေတာ္ႀကီး အၾကံေပးသည့္အတိုင္း သားျဖစ္သူက ျမိဳ႔တံခါးမႀကီး
ေလးေပါက္တို႔ကို အ၀င္အထြက္မရွိ ပိတ္ဆို႔ထားရာ ၇-ႏွစ္မွ် ၾကာသြားပါတယ္။

မည္သို႔မွ် အေၾကာင္းမထူး၍ မယ္ေတာ္ႀကီးထံ ထပ္မံ၍ အၾကံဉာဏ္ေတာင္းခံရာ
အတြင္းေန မယ္ေတာ္ႀကီးက တံခါးငယ္ (မလြယ္ေပါက္) ပါ မက်န္ အားလံုး
ပိတ္ဆို႔ ၀န္းရံထားရမည္ဟု အၾကံေပးျပန္ပါတယ္။ မယ္ေတာ္ႀကီး အၾကံေပးတဲ့အတုိင္း
အတိုင္း ၀င္ေပါက္ထြက္ေပါက္ မရွိေအာင္ (၀င္မရ ထြက္မရေအာင္) ပိတ္ဆို႔
၀န္းရံထားေလရာ ျမိဳ႔သူျမိဳ႔သားေတြမွာ အစာေရစာအတြက္ ဒုကၡေရာက္ျပီး
အေနက်ပ္ေသာေၾကာင့္ ေကာသလမင္း၏ ဦးေခါင္းကို ျဖတ္၍ သီ၀လိအေလာင္း ဗာရာဏသီမင္းသားအား ဆက္သျပီး ထီးနန္းကို ထိုးအပ္ရပါေတာ့တယ္။
ဤမေကာင္းမႈ အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္က်ဴးလြန္သူ
ဗာရဏသီမင္းသားမွာ ငရဲ၌ ခံရျပီးေနာက္ ရွင္သီ၀လိအေလာင္းအလ်ာ ျဖစ္လာပါတယ္။

 

ရွင္သီ၀လိ ဖြားရာေဒသမွာ ကု႑ိကာျမိဳ႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ရွင္သီ၀လိ၏ မ်ိဳးရိုးမွာ ေကာလိယမင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္
ဖခင္၏အမည္ကို က်မ္းဂန္တို႔၌ သီျခားမျပပါ။
ေကာလိယမင္းသား-တပါးဟုသာ သာမန္ျပဆိုထားပါတယ္။
မယ္ေတာ္၏အမည္ကိုမူသုပၸ၀ါသာ-ဟု သီးျခားျပဆိုထားပါတယ္။
သုပၸ၀ါသာသည္လည္း ေဆြႀကီးမ်ိဳးေကာင္း ေကာလိယဘုရင္တပါး၏
သမီးေတာ္ျဖစ္သည္။ အလြန္သဒၶါတရား ေကာင္း၏။ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ
မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ လွဴတတ္ေသာသေဘာရွိ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာတြင္ မြန္မြန့္ျမတ္ျမတ္
ေပးလွူတတ္ေသာအရာ ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ ခ်ီးျမႇင့္ခံရသူ ျဖစ္သည္။

ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ခဲဘြယ္ေဘာဇဥ္ႏွင့္
ေဆး၀ါးဓာတ္စာမ်ားကို သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ စီမံ၍ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်
လွဴဒါန္းေလ့ရွိသည္။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း သံဃာေတာ္ ၁၀၈-ပါးကို နိစၥဘတ္
ဆြမ္းေလာင္းလွဴေလ့ ရွိသည္။ ဆြမ္းခံၾကြလာေသာ ဘိကၡဳျဖစ္ေစ၊
ဘိကၡဳနီျဖစ္ေစ အခ်ည္းႏွီး ျပန္မသြားရ။ ကန္ေတာ့ဆြမ္း မေလာင္း။
အကယ္၍ ဆြမ္းႏွင့္ ဆြမ္းဟင္း ကုန္သြားေသာ္ အျခားစားဖြယ္
တမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေလာင္းလွဴေလ့ရွိသည္။ လွူသည့္အခါမွာလည္း
ျဖစ္ကတတ္ဆန္း မလွဴ။ မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ ရိုရိုေသေသ လွဴတတ္သည္။
ဒါနႏွင့္ ေပ်ာ္ေမြ႔သူျဖစ္ပါတယ္။

ဤမွ် သဒၶါတရားေကာင္းျပီး ရတနာသံုးပါးကို ရိုေသကိုင္းရႈိင္းသူ ျဖစ္ပါလ်က္
ကိုယ္၀န္သေႏၶကို ခုနစ္ႏွစ္ၾကာမွ် လြယ္ထားရသည္မွာ
သနားဖို႔ပင္ ေကာင္းေတာ့သည္။
အေျဖကား ျမိဳ႔ကို ၀န္းရံပိတ္ဆို႔ထားပါ-ဟု တိုက္တြန္း မိေသာ
အကုသိုလ္ျပစ္ခ်က္၏ အက်ိဳးဆက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ရွင္သီ၀လိသည္လည္း က်ပ္တည္းက်ဥ္းေျမာင္းေသာ အမိ၀မ္းထဲတြင္
ေသြးအလူးလူးျဖင့္ ၇-ႏွစ္ၾကာမွ် ဒုကၡႀကီးစြာ ၀ဋ္ဆင္းရဲကို ခံရရွာသည္။
ေမြးဖြားရာတြင္လည္း သက္သာလြယ္ကူျခင္း မရွိဘဲ ကမၼဇေလေၾကာင့္
ဦးေစာက္ေျပာင္းျပန္ ေျခေထာက္မိုးေမွ်ာ္ ကၽြမ္းထိုးေမွာက္ခံု ျဖစ္ရရံုမွ်မက
အမိ၏ေယာနိတြင္ ကန္႔လန္႔ခံ၍ ၇-ရက္ၾကာ
ဒုကၡေ၀ဒနာကို အလူးအလဲ ခံရျပန္ေလသည္။

( အံ႔ဖြယ္ ျဖစ္ရပ္ထူးမ်ား)

ရွင္သီ၀လိ၏ ကုသိုလ္ကံအက်ိဳးေပးေကာင္းပံုမွာလည္း ထူးထူးျခားျခား
ရွိလွ၍ အံ႔ၾသဖြယ္ ေကာင္းလြန္းလွေပသည္။
ရွင္သီ၀လိအေလာင္း သေႏၶတည္မိသည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္ ၀မ္းတြင္းရွိ
သေႏၶသား၏ ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ မယ္ေတာ္ သုပၸ၀ါသာမင္းသမီးအထံသို႔
ဟိုမွသည္မွ ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား ေန႔စဥ္အျမဲ
ည-နံနက္ ဆက္ကာဆက္ကာ ေပးပို႔လာၾကေလသည္။
ေဆြမ်ိဳးမ်ားက သုပၸ၀ါသာမင္းသမီး၏ ဘုန္းကံကိုစမ္းလို၍ မ်ိဳးေစ့ထည့္ထားေသာ
ေတာင္းကို မင္းသမီး၏ လက္ထဲသို႔ ထည့္ေစၾကကုန္၏။
သုပၸ၀ါသာမင္းသမီး၏ လက္ျဖင့္ ထိမိသမွ် မ်ိဳးေစ့တို႔သည္အံ႔ၾသယူရေလာက္ေအာင္
တေစ့တေစ့မွ အပင္အေညႇာက္ အရာအေထာင္ေပါက္ပြား လာၾကကုန္၏။
မင္းပယ္တပယ္ က်ယ္၀န္းေသာ လယ္ေျမတကြက္မွ လွည္းအစီးေပါင္း
ငါးဆယ္ေျခာက္ဆယ္ တိုက္ယူရေလာက္ေအာင္ ေကာက္စပါးမ်ား
အထြက္တိုး၍ လာေလသည္။

စပါးက်ီထဲသို႔ စပါးမ်ားကို သြင္းသည့္အခါမွာလည္း မင္းသမီးလက္ျဖင့္
တံခါးေပါက္ကို အကိုင္ခိုင္းၾကည့္ရာ ၀မ္းတြင္းရွိ သီ၀လိ၏ ဘုန္းကံေၾကာင့္
ေျပာင္း၊ စပါး၊ စေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ားမွ (ထုတ္ယူသယ္ေဆာင္သြားသည့္တိုင္)
မူလအတိုင္း ေလ်ာ့သြားသည္မရွိ၊ ျပည့္ျမဲျပည့္၍ ေနတတ္ေလသည္။
ခ်က္ျပီးသား ထမင္းအိုးမွ ထမင္းကို ခူးခပ္ကာ-ေဟာဒါ-မင္းသမီး၏
ဘုန္းကံပါပဲ-ဟု ပါးစပ္မွ ေျပာဆို၍ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းပါလွ်င္
ကုန္ခန္းသည္မရွိ၊ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေသာ ဟူ၏။

ဤသို႔ အံ႔ဖြယ္ျဖစ္ရပ္ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ေပၚရျခင္းမွာ
၀ိပႆီဘုရားလက္ထက္က ႏြားႏို႔ခဲႏွင့္ ပ်ားရည္ကို လွဴခဲ့ဖူးေသာ
ကုသိုလ္၏ အက်ိဳးဆက္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။

(ဂုဏ္ေတာ္ပြား၍ သည္းခံျခင္း)

ကိုယ္၀န္သေႏၶကို ခုနစ္ႏွစ္ၾကာမွ် လြယ္ထားရေသာ သုပၸ၀ါသာမင္းသမီး၏ ဆင္းရဲ
ဒုကၡ မည္မွ်ႀကီးမားသည္ကို စာရႈသူတို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္လွ်င္သိႏိုင္ရာပါသည္။
ဤ၌ သုပၸ၀ါသာ မင္းသမီး၏ သေဘာထားခံယူခ်က္မွာ အတုယူ မွတ္သားဖို႔
ေကာင္းပါသည္။ သုပၸ၀ါသာမင္းသမီးသည္ သေႏၶလြယ္ရေသာ ဒုကၡေ၀ဒနာကို
အျခားနည္းျဖင့္ မေျဖဖ်ာက္ဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ အာရံုေျပာင္းလဲေအာင္
ျပဳလုပ္၍ သည္းခံခဲ့ေလသည္။

ဂုဏ္ေတာ္ပြားမ်ား ဆင္ျခင္ပံုမွာ-

(က) ျမတ္စြာဘုရားသည္ ယခု ငါခံစားေနရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ိဳးကို ပယ္စြန္႔ဖို႔ရန္
တရားေဟာေတာ္မူ၏။ ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ သဗၺညဳတ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ႏွင့္
ျပည့္စံုေတာ္မူပါေပစြတကား။

(ခ) ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာေတာ္သည္ ယခု ငါခံစားေနရေသာ
ဆင္းရဲဒုကၡမ်ိဳးကို ပယ္စြန္႔ဖို႔ရန္ ၾကံစည္ႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ေတာ္မူ၏။
ထိုျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာေတာ္သည္ သံုးပါးသိကၡာ က်င့္ဖြယ္ရာကို
ေကာင္းစြာ က်င့္ေတာ္မူပါေပစြတကား။

(ဂ) အၾကင္တရားျမတ္၌ ငါခံစားေနရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ိဳးမရွိ။
ထိုနိဗၺာန္တရားျမတ္သည္ အလြန္႔အလြန္ ခ်မ္းသာေပစြတကား။

သုပၸ၀ါသာမင္းသမီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားဂုဏ္ေတာ္ႏွင့္စပ္ေသာ ေကာင္းေသာအၾကံ၊
သံဃာေတာ္၏ သုပၸဋိပၸႏၷ ဂုဏ္ေတာ္ႏွင့္စပ္ေသာ ေကာင္းေသာအၾကံ၊
နိဗၺာန္၏ သႏၲိသုခဂုဏ္ႏွင့္ စပ္ေသာ ေကာင္းေသာအၾကံ ဤအၾကံ
သံုးမ်ိဳးတို႔ျဖင့္ ကိုယ္၀န္လြယ္ရေသာ ဒုကၡေ၀ဒနာကို
သည္းခံေျဖေဖ်ာက္၍ ေနေလသည္။

သေႏၶလြယ္ရေသာ အခိ်န္ကာလ ခုနစ္ႏွစ္ၾကာမွ် ၾကာေညာင္းျပီး ေမြးဖြားရန္
ကမၼဇေလ လႈပ္ရွား၍ အခံရခက္ေအာင္ ေ၀ဒနာ ျပင္းထန္လာေသာအခါ သူ၏
ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ေကာလိယမင္းသားကို အနားသုိ႔ ေခၚယူျပီး ေအာက္ပါ
စကားကို ေျပာၾကားေလပါတယ္။

အေမာင္-ကိုယ္၀န္ဒုကၡ ႀကီးမားလွ၍ ေသရမည္၊ ရွင္ရမည္ အတပ္မသိႏိုင္ပါ။
ဒါေၾကာင့္ မေသမီ (အသက္ရွင္ခိုက္) အလွဴေပးသြားခ်င္ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားထံသြား၍ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားျပီး
အလွဴရက္ကို သတ္မွတ္ပါ။ ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ၾကားသမွ်ကိုလဲ
တလံုးမက်န္ မွတ္သားျပီး ကၽြႏ္ုပ္ကို ျပန္ေျပာပါ။

 

ေကာလိယမင္းသားသည္ ဇနီးျဖစ္သူ သုပၸ၀ါသာ၏ စကားကို ယူေဆာင္၍
ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ သြားေရာက္ကာ အက်ိဳးအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ထားေလ၏။
သုပၸ၀ါသာမင္းသမီး၏ သဒၶါတရားကိုငဲ့၍ ေနအိမ္သို႔ အလွဴခံ
ၾကြေရာက္ပါရန္လည္း ပင့္ေလွ်ာက္ေလ၏။
ျမတ္စြာဘုရားက သုပၸ၀ါသာမင္းသမီး၏ အလွဴကို ခ်က္ခ်င္း လက္မခံေသးဘဲ
ဆိုင္းငံ႔ထား၏။ ဤသို႔ဆိုင္းငံ႔ထားျခင္းမွာ သုပၸ၀ါသာမင္းသမီးထံမွ အပင့္မေရာက္မီ
အရွင္ေမာဂၢလာန္ကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ေသာ ဒကာတဦးက ပင့္ထားျပီးျဖစ္၍
ခ်က္ခ်င္း ၀န္မခံျခင္း ျဖစ္သည္။

အလွဴ ၂-ခု တိုက္ဆိုင္ေနေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရားက အရွင္ေမာဂၢလာန္ကို
ေခၚ၍ အလွဴရက္ ေနာက္ဆုတ္ ေပးရန္ သူ၏ ဒကာထံသို႔ ေစလႊတ္လိုက္သည္။
အရွင္ေမာဂၢလာန္က သူ၏ဒကာကို ေျပာျပသည္မွာ အလွဴ ၂-ခု တိုက္ဆိုင္ေနသည့္
အတြက္ ေ၀ဒနာသည္ကို ဦးစားေပးေသာအားျဖင့္ ဒကာႀကီး၏ အလွဴရက္ကို
၇-ရက္မွ် ေနာက္သို႔ ေရႊ႔ေပးပါရန္ ေျပာၾကားေလသည္။

အလွဴ႔ဒကာႀကီးက ျပတ္ျပတ္သားသား ျပန္၍ေလွ်ာက္ထားလိုက္သည္မွာ-
အရွင္ဘုရားမ်ား ျဖစ္ေစခ်င္သလို တပည့္ေတာ္၏ အလွဴရက္ကို ေနာက္သို႔
ေရႊ႔ဆိုင္းေပးပါမည္။ သို႔ရာတြင္ ခုနစ္ရက္အတြင္း တပည့္ေတာ္၏ အသက္ရယ္၊
စည္းစိမ္ဥစၥာရယ္၊ သဒၶါတရားရယ္ ဤသံုးမ်ိဳး မပ်က္စီးေစရပါဘူး-လို႔
အရွင္ဘုရားတို႔ အာမခံႏိုင္ပါ့မလား၊ အာမခံႏိုင္ရင္ တပည့္ေတာ္ရဲ႔ အလွဴရက္ကို
ေရႊ႔ေပးပါမယ္ဘုရား။

အလွဴ႔ဒကာႀကီးက အာမခံခ်က္ ၃-မ်ိဳးကို တင္ျပေတာင္းဆိုလာေသာအခါ
အရွင္ေမာဂၢလာန္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က-
ဒကာႀကီးရဲ႔ တင္ျပခ်က္ဟာ သဘာ၀က်ပါေပတယ္။
ဒါေပမဲ့ အသက္ႏွင့္ စည္းစိမ္ကိုေတာ့ ၇-ရက္အတြင္း မပ်က္စီးေစရပါဘူးလို႔
အာမခံမယ္ဆိုလွ်င္ ခံႏိုင္စရာ ရွိပါတယ္။ သဒၶါတရားကိုေတာ့ အာမမခံႏိုင္ပါ။
ဒကာႀကီးဘာသာ လိမၼာသလို မပ်က္စီးေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ပါ။
ဤသို႔ ျပန္လည္ ရွင္းျပေတာ္ မူေပသည္။

ထိုဒကာႀကီးသည္ အရွင္ေမာဂၢလာန္ႏွင့္ ရင္းႏွီးရံုမွ်မက ၾကည္ညိဳရင္းစြဲရွိသည့္
အျပင္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရိုေသေလးစာေသာအားျဖင့္ ေ၀ဒနာသည္ကို
ဦးစားေပးကာ သူ၏ အလွဴရက္ကို ေနာက္သို႔ ၇-ရက္မွ် ေရႊ႔ေပးလိုက္ေလသည္။

( ေမတၱာဓာတ္ေၾကာင့္ ဖြားျမင္ )

အရွင္ေမာဂၢလာန္၏ ဒကာအထံမွ သေဘာတူ ခြင့္ျပဳခ်က္ရေသာအခါ
ျမတ္စြာဘုရားက သုပၸ၀ါသာ မင္းသမီး၏ အလွဴကို လက္ခံေတာ္မူျပီး-
သုပၸ၀ါသာ မင္းသမီးသည္ ေရာဂါမရွိ ပကတိခ်မ္းသာေစသတည္း။
ေရာဂါမရွိ ပကတိခ်မ္းသာလ်က္ ေရာဂါကင္းေသာ သားကို လြယ္ကူစြာ
ဖြားေစသတည္း-ဟု ေမတၱာဓာတ္ အျပည့္အ၀ျဖင့္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူေလသည္။

ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ၾကားေတာ္မူလိုက္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ မေရွးမေႏွာင္း
ေနအိမ္တြင္ က်န္ရစ္ေသာ သုပၸ၀ါသာမင္းသမီးသည္ ၇-ႏွစ္လြယ္ထားရျပီး
၇-ရက္တိုင္တိုင္ မီးမဖြားႏိုင္ဘဲ အခက္အခဲႀကံဳေနရေသာ သေႏၶသားကို
လြယ္ကူေခ်ာေမာစြာ ဖြားျမင္ေလ၏။

ထိုအခါက်မွ မီးေနအိမ္အနားတြင္ အကဲခတ္စုရံုးေနၾကေသာ ေဆြတစု
မ်ိဳးတသိုက္မွာ အၾကည္ဓာတ္ဆိုက္ျပီး ျပံဳးႏိုင္ ရႊင္ႏိုင္ၾကေလသည္။
သားကေလး ေမြးျပီဆိုေသာ သတင္းကို ဖခင္ျဖစ္သူ ေကာလိယမင္းသားထံသို႔
အေျပးအလႊားေျပာသူက ေျပာၾက၏။ ထိုသူမ်ား၏ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား
၀မ္းပန္းတသာ ေျပးလႊားၾကေသာျမင္ကြင္းကို ေက်ာင္းေတာ္မွ ျပန္လာေသာ
ေကာလိယမင္းသားက ေတြ႔ျမင္လိုက္ရေသာအခါ ငါ၏ဇနီး မီးဖြားျပီဟု
သေဘာေပါက္ျပီး ျဖစ္ေလသည္။ ေဆြမ်ိဳးတို႔၏ ပူပန္မႈ စိတ္ေသာကကို
ျငိမ္းေအးေစလ်က္ ဖြားျမင္သန္႔စင္လာ ေသာေၾကာင့္ သူငယ္၏
အမည္ကို ( သီ၀လိ) ဟု အမည္ေပးၾကသည္။
သီ၀လိ=ေသာကအပူကို ျငိမ္းေအးေစးသူ (၀ါ) ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္း။

( ေမြးဖြားစသူငယ္ စကားေျပာျခင္း )

သုပၸ၀ါသာမင္းသမီးသည္ သီ၀လိသတို႔သား ဖြားေျမာက္သည့္
အထိ္မ္းအမွတ္အျဖစ္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ားကို
ေနအိမ္သို႔ပင့္၍ ၇-ရက္တိုင္တိုင္ အလွဴႀကီးကို ေပးေလသည္။
ရွင္သီ၀လိ သတို႔သားမွာ အမိ၀မ္း၌ ၇-ႏွစ္မွ်ေနခဲ့ရျပီးျဖစ္၍ ဖြားေျမာက္
လာခ်ိန္တြင္ ၇-ႏွစ္အရြယ္ရွိ သူငယ္တို႔ ျပဳလုပ္ရမည့္ အမႈလုပ္ငန္းမွန္သမွ်ကို
ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္း ရွိေပျပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ သံဃာေတာ္မ်ားကို သီ၀လိသူငယ္ကိုယ္တိုင္
ေရစစ္၍ ေသာက္ေရဆက္ကပ္ျခင္း၊ ရွင္သာရိပုတၱရာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးႏွင့္
စကားေျပာျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ေလသည္။ ထိုအံ႔ဖြယ္ျမင္ကြင္းကို ေတြ႔ျမင္ရေသာ
မယ္ေတာ္သုပၸ၀ါသာ မင္းသမီးအဖို႔ ၀မ္းေျမာက္ ၾကည္ႏူးမဆံုး ရွိေလသည္။
(အံ-႒-၁၊ ႏွာ-၁၉၄)

ျမတ္စြာဘုရားက -ခ်စ္သမီး သုပၸ၀ါသာ၊ ကိုယ္၀န္ဒုကၡကို ၇-ႏွစ္မွ်
လြယ္ထားရျပီးျဖစ္၍ ေနာက္ထပ္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္လိုစိတ္ ရွိပါေသးသလား-ဟု
ေမးေတာ္မူရာ သုပၸ၀ါသာမင္းသမီးက -မွန္ပါဘုရား၊ သီ၀လိလို သားမ်ိဳးကိုသာ
ရမည္ဆိုပါက ေနာက္ထပ္ ၇-ခါ ပဋိသေႏၶလြယ္ျပီး ၇-ေယာက္တိတိ
ဖြားလိုပါေသးေၾကာင္း-မိန္းမပီပီ ေလွ်ာက္ထားေလသည္။
ဤသို႔ေလွ်ာက္ထားျခင္းမွာ သားဖြားျခင္း၌ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္မႈမရွိေသာ
မိန္းမတို႔၏ ဓမၼတာသေဘာအရ ေလွ်ာက္ထားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

 

အလွဴႀကီး ၇-ရက္ေျမာက္ေသာ ေနာက္ဆံုးေန႔တြင္ ရွင္သာရိပုတၱရာကို
သီ၀လိသူငယ္က အမိ၀မ္းတြင္း၌ ဒုကၡႀကီးစြာ ေနထိုင္ရပံုအေၾကာင္းမ်ားကို
ေလွ်ာက္ထားျပီး မိဘ ၂-ပါးက ခြင့္ျပဳပါလွ်င္
သကၤန္း၀တ္လိုေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလ၏။
ခြင့္ျပဳခ်က္ရေသာအခါ ရွင္သာရိပုတၱရာက ေက်ာင္းေတာ္သို႔ေခၚသြားျပီးလွ်င္
တစပဥၥက ကမၼ႒ာန္းကို ေပးကာ ရွင္သာမေဏျပဳရန္ ဆံခ်ေပးေလ၏။

ပထမဆံ၀န္းအခ်တြင္ ေသာတာပန္၊
ဒုတိယဆံ၀န္းအခ်တြင္ သကဒါဂါမ္၊
တတိယဆံ၀န္းအခ်တြင္ အနာဂါမ္၊
ဆံရိတ္အျပီးတြင္ ရဟႏၲာျဖစ္ေလ၏။

ရွင္သီ၀လိကို ရဟန္းျပဳေသာေန႔မွစ၍ ေက်ာင္းတိုက္ရွိ သံဃာအားလံုး
ရွင္သီ၀လိ၏ ဘုန္းကံေၾကာင့္ ေက်ာင္း၊ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေဆး ပစၥည္းေလးပါး
ခက္ခဲမႈမရွိဘဲ အလွ်ံပယ္ေပါမ်ားေလ၏။
ရွင္သီ၀လိ၏ အေၾကာင္းအရာ ဇာတ္လမ္းစံုသည္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္
ကု႑ိကာျမိဳ႔တြင္ သီတင္းသံုးေနထိုင္စဥ္က ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ေပသည္။

 

ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္၌ ရွင္သီ၀လိကိ္ု
လာဘ္လာဘအႀကီးမားဆံုး မေထရ္အျဖစ္ အားလံုးက လက္ခံထားၾက၏။
မွန္ေပ၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ပင္ ပစၥည္းေလးပါး ခက္ခဲအံ႔ထင္ေသာ
ျမိဳ႔ရြာမ်ားသို႔ သာသနာျပဳ ၾကြသည့္အခါ ရွင္သီ၀လိကို ေခၚသြားေလ့ရွိ၏။
ရွင္သီ၀လိပါလွ်င္ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲမႈမရွိ။ အားလံုးျပီးျပည့္စံု၏။
လူ႔ရြာကို မဆိုထားဘိ လူေနအိမ္ေျခမရွိသည့္ ေတာအရပ္မ်ိဳးမွာပင္
ရုကၡစိုးနတ္တို႔က ဆီးႀကိဳကာ လွဴဒါန္းၾက၏။ ရွင္သီ၀လိ ဘုန္းကံမွာ
ဤမွ် အံ႔ဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ထူးျခားလွဘိ၏။

တခါက ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္သို႔ ၾကြလာရာ
ရွင္သီ၀လိကိုယ္ေတာ္လည္း ေနာက္ေတာ္မွ ပါလာ၏။
ရွင္သီ၀လိက-ျမတ္စြာဘုရား၊ တပည့္ေတာ္၏ ဘုန္းကံကို စံုစမ္းလိုပါ၍
တပည့္ႏွင့္ အတူ သံဃာအပါး ၅၀၀-ထည့္ေပးေတာ္မူပါဘုရား-ဟု
ေလွ်ာက္ထားရာ ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္သီ၀လိေနာက္သို႔
သံဃာအပါး ၅၀၀-ထည့္ေပးလိုက္၏။

ရွင္သီ၀လိသည္ လူတို႔ေနထိုင္ရာ ျမိဳ႔ရြာမ်ားသို႔ မၾကြမူ၍ ဟိမ၀ႏၲာသို႔
ေရွးရႈကာ ေတာလမ္းခရီးမွ ၾကြသြားေလသည္။
ဤသို႔ ၾကြသြားရာ လမ္းခရီးရွိ ဆိုက္ေရာက္ရာ ေနရာအားလံုး၌ပင္
ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ နတ္တို႔က ရွင္သီ၀လိ မေထရ္အား ခုနစ္ရက္စီ၊
ခုနစ္ရက္စီ အလွဴဒါနကို အႀကီးအက်ယ္ ေပးလွဴၾကေလသည္။
ရွင္သီ၀လ္ိအတြက္ ေပးလွဴေသာ ပစၥည္းမ်ားသည္ ေနာက္ပါ သံဃာ ၅၀၀-တို႔ပင္
သံုးစြဲ၍ မကုန္ေအာင္ ျပည့္စံုလံုေလာက္ရံုမွ်မက အလွ်ံပယ္ျဖစ္၍ ေနေလ၏။
ရွင္သီ၀လိဘုန္းကံကား ဤမွ် ႀကီးမားလွေပ၏။ လူမ်ားသာမက နတ္မ်ားကပင္
လွဴဒါန္းၾကေသာေၾကာင့္ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားရာ၌ ရွင္သီ၀လိမေထရ္အား
ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ထူး ေပး၍ ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူေလသည္။

 

ရွင္သီ၀လိဂါထာေတာ္မွာ ဆယ္ဂါထာရွိပါသည္။

ထုိဆယ္ဂါထာအား စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ႏုိင္ရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

 

ရွင္သီဝလိ ဂါထာေတာ္

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

၁။ သီဝလီ စ မဟာနာမံ၊ သဗၺလာဘံ ဘဝိႆ တိ။ ေထရႆ အႏုဘာေဝန၊ သေဗၺ ေဟာႏၲဳ ပိယံ မမ။

သီဝလိစ မဟာနာမံ၊ သပ္ဗလာဘံ ဘဝိတ္သတိ၊
ေထရတ္သ အာႏုဘာေဝန၊ သပ္ေဗဟြန္းတု ပိယံမမ။

အနက္

မဟာနာမံ – ျမင့္ျမတ္ေသာ အမည္ရွိေတာ္မူထေသာ

သီ၀လိစ – အရွင္သီ၀လိမေထရ္သည္လည္း

သဗၺလာဘံ – အလံုးစံုေသာ လာဘ္ရတနာသည္

ဘ၀ိႆတိ – ျဖစ္ေပၚ၍ လာေပ၏။

ေထရႆ – အရွင္သီ၀လိမေထရ္ျမတ္၏

အာႏုဘာေ၀န – တန္ခုိးအာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္

သေဗၺ – အလံုးစံုကုန္ေသာသူတုိ႔သည္

မမ- ကၽြႏု္ပ္အား

ပီယံ – ခ်စ္ခင္ျခင္းသည္

ေဟာႏၱဳ – ျဖစ္ပါေစကုန္သတည္း။

၂။ သီဝလိ စ မဟာဝီေရာ ေယ ေယ ပႆႏၲဳ မံ ပိယံ။ ေတ ေတ ပႆႏၲဳ ပရမံ၊ ဇနပဒါ ပူဇယႏၲဳ။

သီဝလိစ မဟာဝီေရာ ေယေယ ပတ္သန္းတု မံပိယံ။
ေတေတ ပတ္သန္းတု ပရမံ၊ ဇနပဒါ ပူဇယန္းတု။

သီ၀လိစ – အရွင္သီ၀လိမေထရ္သည္လည္း

မဟာ၀ီေရာ – ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ေသာ ၀ီရိယရွိေတာ္မူပါ၏

ေယေယ – အၾကင္အၾကင္ သူတုိ႔သည္

မံ – ကၽြႏ္ုပ္တုိ႕

ပီယံ – ခ်စ္ခင္ေလးျမတ္ျခင္းျဖင့္

ပႆႏၱဳ – ျမင္ၾကကုန္၏။

ေတေတ – ထိုထုိေသာ မိတ္သဂၤဟတုိ႔သည္

ပရမံ – ျမင့္ျမတ္ေသာ ေမတၱာစိတ္ရင္းျဖင့္

ပႆႏၱဳ – ျမင္ၾကပါေစကုန္သတည္း

ဇနပဒါ – ဇနပုဒ္သားအမ်ားေသာသူတုိ႔သည္

ပူဇယႏၱဳ – ျမတ္ႏုိးပူေဇာ္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

 

၃။ သီဝလိ နာမ ေထေရန၊ မမသီေသ ဌေပတြာန၊
ဇမၺဴဒီပ မ႑ေလန၊ ဇေယာမႏၲာ သုခါဝဟံ။

သီဝလိစ နာမ ေထေရန၊ မမသီေသထ ပစ္တဝါန၊
ဇဘူဒီပ မန္တေလန၊ ဇေယာမန္တာ သုခါဝဟံ

 

သီ၀လိ စ နာမ ေထေရန – သီ၀လိအမည္ရွိေသာ အရွင္သည္ကား

မမ – တပည့္ေတာ္၏

သိေတ – ဦးေခါင္းေတာ္ပလႅင္၌

ဌေပတြာန – အၿမဲမျပတ္ရပ္တည္ေတာ္မူ၍

ဇမၺဴဒီပ မ႑ေလန – ဇမၺဴဒီပါကၽြန္းအျပင္ ၌

ဇေယာမႏၱာ – ေအာင္ေၾကာင္း မႏၱန္ေတာ္ျဖင့္

သုခါ၀ဟံ – ခ်မ္းသာျခင္းကို ေဆာင္ရြက္ႏုိင္သည္

ေဟာတု – ျဖစ္ပါေစသတည္း

၄။ သီဝလိ စ မဟာနာမံ၊ ဣႏၵာေဒဝါ သျဗဟၼကာ။ မႏုႆပုရိေသာ ဣတၳိ၊ မဟာလာဘံ ဘဝိႆတိ။

သီဝလိစ မဟာနာမံ၊ အိန္ဒါေဒဝါ သျဗမ္မကာ။
မႏုတ္သပူရိေသာ အိတ္ထိ၊ မဟာလာဘံ ဘဝိတ္သတိ၊

 

သီ၀လိစ – သီ၀လိ မေထရ္ျမတ္သည္လည္း

မဟာနာမံ – ျမင့္ျမတ္ေသာအမည္ေတာ္ရွိပါေပ၏။

တႆေထရႆ – ထုိအရွင္သီ၀လိ မေထရ္ျမတ္၏

အာႏုဘာ၀ေ၀န – အာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္

သျဗဟၼကာ – ျဗဟၼာမင္းႏွင့္တကြကုန္ေသာ

ဣႏၵာေဒ၀ါ – သိၾကားမင္းတုိ႔သည္လည္းေကာင္း

မႏုႆပုရိေသာ ဣတၳိ – ေယာက္်ားမိန္းမ မ်ားလွေသာသူတုိ႔သည္လည္းေကာင္း

မဟာလာဘံ – ႀကီးစြာေသာ လာဘ္ရျခင္းသည္

ဘ၀ိႆတိ – ျဖစ္ပါေစသတည္း။

၅။ သီဝလိ စ မဟာလာဘံ၊ နာနာေဒဟိ ဝရံ ဝရံ။
ဣဒမၸိ ပူဇာတံ ေဒတိ၊ မဟာသုခံ ဘဝိႆတိ။

သီဝလိစ မဟာလာဘံ၊ နာနာေဒဟိ ဝရံဝရံ။
အိဒန္းပိ ပူဇာတံေဒတိ၊ မဟာသုခံ ဘဝိတ္သတိ။

သီ၀လိစ – သီ၀လိမေထရ္ျမတ္သည္လည္း

၀ရံ၀ရံ – အထူးထူးအျပားျပား မ်ားျမတ္လွေသာ

မဟာလာဘံ – ႀကီးစြာေသာ လာဘ္လာဘကုိ

ေဒတိ – ေပးစြမ္းႏုိင္၏။

တႆေထရႆ – ထုိသီ၀လိမေထရ္ျမတ္၏

အာႏုဘာေ၀န – အာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္

မဟာသုခံ – ႀကီးက်ယ္ေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာသည္

ဘ၀ိႆတိ – ျဖစ္ပါေစသတည္း။

၆။ ဝဏၰံ ဒႏၲံ သုခံ ကိတၱိ၊ အနာမယံ ဘေဝ ဘေဝ။ တဝ႐ုေကၡ ေဒဝဓိတာ၊ သဗၺေကာဓံ ဝိနႆႏၲဳ။

ဝန္နံ ဒန္တံ သုခံ ကိတ္ထိ၊ အနာမယံ ဘေဝဘေဝ။
တဝ႐ုတ္ေခ ေဒဝဓိတာ၊ သပ္ဗေကာဓံ ဝိနာသန္းတု။

 

မမ – တပည့္ေတာ္အား

ဘေ၀ ဘေ၀ – ဘ၀ဘ၀တုိင္း ၌

၀ဏၰံ – အဆင္းလွျခင္းသည္လည္းေကာင္း

ဒႏၱံ – ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ျခင္းသည္လည္းေကာင္း

သုခံ – ခ်မ္းသာျခင္းကို ေဆာင္သည္လည္းေကာင္း

ကိတၳိစ – ေက်ာ္ေစာျခင္းသည္လည္းေကာင္း

အနာမယံ – အနာကင္းျခင္းသည္လည္းေကာင္း

ေဟာတု – ျဖစ္ပါေစသတည္း

တ၀႐ုေကၡ – ဘုရားရွင္တည္းဟူေသာ ပန္းပင္ႀကီး ၌

ေဒ၀ဒိတာ – တရားေတာ္တည္းဟူေသာ နတ္သစ္သီးသည္

သဗၺေကာဓံ – အလံုးစံုေသာ ရန္မပ်က္ကုိ

၀ိနႆတု – ဖ်က္ဆီး၍ ပစ္ႏုိင္ပါေစသတည္း။

၇။ သီဝလိ စ မဟာလာဘံ၊ သဗၺလာဘံ ဘဝိႆတိ။ ေထရႆ အာႏုဘာေဝန၊ သဒါ ေဟာတု ပိယံ မမ။

သီဝလိစ မဟာလာဘံ၊ သပ္ဗ လာဘံ ဘဝိတ္သတိ။
ေထရတ္သ အာႏုဘာေဝန၊ သဒါေဟာတု ပိယံ မမ။

မဟာလာဘံ – မ်ားစြာေသာ လာဘ္လာဘရွိေတာ္မူေသာ

သီ၀လိစ – သီ၀လိ မေထရ္ျမတ္သည္ကား

သဗၺလာဘံ  – မ်ားျမတ္ေသာ လာဘ္လာဘသည္

ဘ၀ိႆတိ – ျဖစ္ေပၚ၍ လာရေပ၏။

ေထရႆ – အရွင္သီ၀လိမေထရ္၏

အာႏုဘာေ၀န – အာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္

မမ – တပည့္ေတာ္အား

သဒါ – အခါခပ္သိမ္း

ပိယံ – လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားျခင္းသည္

ေဟာတု – ျဖစ္ပါေစသတည္း

၈။ သီဝလိ စ မဟာေထေရာ၊ ေယ ေယ ပႆႏၲဳ မံ ပိယံ။ ေတ ေတ ပႆႏၲဳ မံ ပိယံ၊ ဇနပၸဒံ ပူဇယႏၲဳ။

သီဝလိစ မဟာေထေရာ၊ ေယေယ ပတ္သန္းတု မံပိယံ။ ေတေတ ပတ္သန္းတု မံပိယံ၊ ဇနပ္ပတ္ဒံ ပူဇယန္းတု။

 

သီ၀လိစ – သီ၀လိမေထရ္ျမတ္သည္ကား

မဟာေထေရာ – ႀကီးက်ယ္ေသာ မေထရ္ျမတ္လည္း ျဖစ္ေတာ္မူပါေပ၏။

ေယေယ – အၾကင္အၾကင္သူတုိ႔သည္

အရွင္သီ၀လိကို ၾကည္ညိဳေသာ တပည့္ေတာ္ကုိ

ပိယံ – သားရင္းပမာ ခ်စ္ခင္စြာ

ပႆႏၱဳ – ျမင္ၾကကုန္၏။

ေတ ေတ -ထုိသူတုိ႔သည္

မံ – အကၽြႏု္ပ္ကုိ

ပိယံ – ခ်စ္ခင္စြာ

ပႆႏၱဳ – ျမင္ၾကေစကုန္သတည္း။

 

တႏိုင္းခ

Comments

comments

Post Author: manawmaya