မေနာမယ ပုတီး

ကုလားဟင္းႏွင့္တူေသာ ကြ်ႏု္ပ္၏ ကိုယ္ပိုင္ ပုတီးစိပ္နည္း

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏု္ပ္ထံသို႔ ေဗဒင္ဆရာ သိဒၶိ ဆန္းဆိုသူ ေရာက္ရွိလာ၏။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ သိဒၶိဆန္းကို ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္း –

“ဘယ္လိုလဲကြ ဒီေန႔ ေဗဒင္ဆိုင္ မဖြင့္ဘူးလား …” ဟုေမးလိုက္ရာ ၄င္းက –

“ဒီေန႔ လျပည့္ေန႔ေလ ဆရာႀကီးရဲ႕။ ဝါတြင္း  မွာ ကြ်န္ေတာ္ဆိုင္ကို လျပည့္ေန႔တိုင္း ပိတ္တယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ တျခားမသြားဘဲ ဆရာႀကီးအိမ္ကိုလာ ၿပီး ဆရာႀကီးနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး စကားေျပာမ လို႔ ေျပာမယ့္စကားကလည္း တျခားစကား မဟုတ္ပါ ဘူး။ ပုတီးစကားေျပာမလို႔ပါ …” ဟုေျပာေလ၏။

“ဆိုစမ္းပါဦးကြာ ဘယ္လိုပုတီးစကားမ်ိဳးလဲ …” ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ျပန္၍ေမးလိုက္ေလ၏။

“ဒီလိုပါဆရာႀကီး ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဆရာ ႀကီးရဲ႕ ပုတီးစိပ္နည္းကို လိုခ်င္တယ္။ အဲဒါေပးပါ ဆရာႀကီးရယ္ …” ဟု သိဒၶိဆန္းက ေျပာေလ၏။

“ဒါက ဒီလိုကြ ငါကလည္း ပုတီးစိပ္လာ တာ ႏွစ္သက္အေတာ္ၾကာလာၿပီ။ ငါ့မွာလဲ ပုတီးစိပ္ နည္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဆရာေတြ အေျမာက္အျမား ရွိခဲ့ဖူးတယ္ကြယ့္၊ အဲဒီဆရာေတြ ဆိုတာကလည္း လူတန္းစားေပါင္းစံုပဲေဟ့၊ သူေ႒းတစ္ေယာက္ဟာ  လည္း ငါ့ရဲ႕ပုတီးဆရာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေလးဘီး ဒ႐ိုင္ဘာတစ္ေယာက္ဟာလဲ ငါ့ရဲ႕ ပုတီးဆရာ ျဖစ္ ခဲ့ဖူးတယ္။ ေလာင္းကစားသမား တစ္ေယာက္ဟာလဲ ငါ့ရဲ႕ ပုတီးဆရာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ ကြာ ျပည့္တန္ဆာမတစ္ဦးေတာင္ ငါ့ရဲ႕ပုတီးဆရာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသးတယ္။ ဘယ္သူ႔ဆီကပဲျဖစ္ျဖစ္ နည္း ကေလးတစ္နည္းရရင္ သူ႔ကိုဆရာတင္ၿပီး ငါယူထား လိုက္တာကိုး …” ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ေျပာလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ သိဒၶိဆန္းက-

“ဟုတ္မွာပါဆရာ …၊ ဆရာဟာ အဲဒီလို လူေပါင္းစံုဆီက နည္းလမ္းေတြကိုယူၿပီး ေကာင္း တာေလးေတြ၊ ကိုယ္နဲ႔သင့္ေတာ္တာေလးေတြကို စုေပါင္းၿပီးလုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့ ဆရာ အခုစိပ္ေနတဲ့ ပုတီးစိပ္နည္းဟာ သူေ႒းရဲ႕ ပုတီး စိပ္နည္းလဲ မဟုတ္ဘူး။ ေလးဘီးသမားရဲ႕ ပုတီးစိပ္ နည္းလဲ မဟုတ္ဘူး။ ေလာင္းကစားသမားရဲ႕ ပုတီး စိပ္နည္းလဲ မဟုတ္ဘူး။ ျပည့္တန္ဆာမရဲ႕ ပုတီး စိပ္နည္းလဲ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဆရာ့ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္နည္း ျဖစ္သြားၿပီေပါ့ …” ဟု ေျပာေလ၏။

“မွန္တာေပါ့ ငါ့လူရယ္၊ ႐ံုးပတီသီးရယ္၊ ဒန္႔ဒလြန္သီးရယ္၊ ခရမ္းသီးရယ္၊ အာလူးရယ္၊ ပဲသီး ရယ္၊ ငါးေျခာက္ရယ္ကို အိုးတစ္လံုးထဲမွာ ေရာခ်က္ ၿပီး မဆလာခတ္လိုက္တဲ့အခါမွာ အဲဒီဟင္းကို ႐ံုးပတီ သီးဟင္းလို႔ ေျပာလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒန္႔ဒလြန္သီး ဟင္းလို႔ေျပာလို႔လဲ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အာလူးဟင္း၊ ပဲသီးဟင္း၊ ငါးေျခာက္ဟင္းလဲ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ကုလားဟင္းလို႔ေခၚရေတာ့တယ္။ အဲဒီလိုပဲေပါ့။ ငါ့ မွာလဲ လူမ်ိဳးစံုဆီက ပုတီးစိပ္နည္း ေပါင္းစံုကို သင္ ယူၿပီး ငါက စုေပါင္းစပ္ေပါင္း လုပ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ မဆလာခတ္လိုက္တယ္ ဆိုပါေတာ့ကြာ အဲဒီေတာ့ ငါအၿမဲစိပ္ေနတဲ့ပုတီးစိပ္နည္းက ဘယ္သူ႔ ရဲ႕ နည္းရယ္လို႔ ေျပာလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ငါ့ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ပုတီးစိပ္နည္း မင္းသိခၤနည္းေပါ့ကြာ …” ဟုေျပာၿပီးကြ်ႏု္ပ္၏စကားကို ကြ်ႏု္ပ္ဘာသာ သေဘာ က်၍ တဟားဟား ရယ္လိုက္ေလေတာ့သတည္း။ သိဒၶိဆန္းသည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ေရေႏြးပန္းကန္ထဲသို႔ ေရ ေႏြးၾကမ္း ငွဲ႔ထည့္ေပးရင္း –

“ဆရာ့ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္နည္းကို လိုခ်င္တယ္ ဆရာ၊ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီကေန႔ ဒီကို လာ ခဲ့တာပဲ …” ဟု ေျပာေလ၏။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ေရေႏြး ၾကမ္းကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေမာ့ခ်လိုက္၏။ ထို႔ ေနာက္ –

“(၁) ေရမိုးခ်ိဳး သန္႔စင္တယ္ကြယ့္၊ ေခါင္းမွာ ေၾကးေညႇာ္ရွိတယ္ထင္ရင္ ေခါင္းပါေလွ်ာ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုးကို အေမႊးနံ႔သာေတြ လိမ္း တယ္ကြယ့္၊ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ သိပ္ၿပီး အနံ႔မစူး  တဲ့ နံ႔သာျဖဴလိုဟာမ်ိဳး လိမ္းတာေပါ့ကြာ၊

(၂) ေလွ်ာ္ဖြပ္ၿပီးတဲ့ အဝတ္အစားဝတ္တယ္ ကြယ့္၊ အဝတ္အစားကလည္း အက်ႌလည္းအျဖဴ၊ လံုခ်ည္လည္း အျဖဴပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ ပိတ္ျဖဴစ တစ္  စကို လက္ကေတာ့ထိုးတယ္၊

(၃) ဘုရားစင္မွာ ဖေယာင္းတိုင္၊ အေမႊး တိုင္၊ ပန္း၊ ေသာက္ေတာ္ေရကို ကပ္လွဴတယ္ကြယ့္၊

(၄) ၿပီးေတာ့ ဘုရားရွိခိုးတယ္၊ သီလယူ တယ္၊ သီလကလည္း အျခားသီလ မဟုတ္ပါဘူး။ အာဇီဝဌမက သီလယူတယ္၊

(၅) သံသရာေၾကြးေခ်တယ္၊

(၆) ပုတီးေတြကို ေနရာခ်တယ္၊

(၇)     စည္းခ်တဲ့သေဘာပဲ.. မေနာအုပ္ေဆာင္းႀကီးကို ေဆာင္းတယ္၊

(၈) သမၺဳေဒၶကို စိပ္ပုတီးနဲ႔စိပ္တယ္၊

(၉) ေမတၲာပို႔တယ္၊ အဲဒါ ေန႔စဥ္လုပ္တဲ့ အလုပ္ပဲ။ အဲဒါေတြၿပီးမွ လိုအပ္တဲ့အခါမွာ မေနာမယဓာတ္ကူးပံုစံနဲ႔ ပုတီးစိပ္တယ္ …”

ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ေျပာလိုက္ေလ၏။ ေဗဒင္ ဆရာ သိဒၶိဆန္းသည္ ကြ်ႏု္ပ္ေျပာသည္မ်ားကို အစပထမ၌ စာျဖင့္လိုက္၍ ေရး၏။ သို႔ရာတြင္ ကြ်ႏု္ပ္ စကားေျပာသည္ကို အေႏွာင့္အယွက္ျပဳသကဲ့သို႔ရွိေနေသာေၾကာင့္ လိုက္၍မေရးေတာ့ဘဲ ကက္ဆက္ျဖင့္ ဖမ္းေလေတာ့၏။ ၿပီးလွ်င္ ထိုကက္ဆက္ကို ျပန္ဖြင့္၍ နားေထာင္၏။ ထိုသို႔ နားေထာင္ၿပီး မရွင္းလင္းေသာ အခ်က္မ်ားကို ေမးေလေတာ့၏။ သိဒၶိဆန္းလည္း စီးကရက္ကို မီးညႇိ႐ိႈက္ဖြာရင္း –

“ဆရာေျပာတဲ့ အခ်က္ ၁၀ ခ်က္ထဲမွာ နံပါတ္ ၅ အခ်က္က သံသရာေၾကြးေခ်တယ္လို႔ ဆိုထားတယ္ …၊ အဲဒါက ဘာလဲဆရာ ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ဘူး …”ဟု ေမးေလ၏။

“ဒါက ဒီလိုကြယ့္၊ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ လံုးမွာ ကိုယ့္အေနနဲ႔ မျပစ္မွားသင့္ မျပစ္မွားထိုက္ တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ျပစ္မွားက်ဴးလြန္ခဲ့ဖူးတာေတြ ရွိ ေကာင္းရွိလိမ့္မယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ကို ရည္မွန္းၿပီး ဝန္ခ်ေတာင္းပန္တာ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုလဲ မျပစ္မွားသင့္၊ မျပစ္မွားထိုက္သူက ျပစ္မွား က်ဴးလြန္ခဲ့တာေတြ ရွိေကာင္းရွိေနလိမ့္မယ္။ အဲဒီ လူေတြကိုလည္း ကိုယ္က အျပစ္မယူဘူးဆိုၿပီး အျပစ္ကို ေလွ်ာ္ေပးလိုက္တာ၊ ခြင့္လႊတ္လိုက္တာေပါ့ကြာ၊ အဲဒါက ငါက သံသရာေျြကးေခ်တယ္လို႔ ေခါင္းစဥ္ တပ္ထားတယ္။ ငါရြတ္ဆိုတာကေတာ့ ဒီလိုရြတ္ဆို တယ္ကြယ့္ …၊

ဘဝသံသရာတြင္ ကြ်ႏု္ပ္က မျပစ္မွားသင့္ မျပစ္မွားထိုက္ေသာ သူတို႔အား ျပစ္မွား က်ဴးလြန္ခဲ့ သည္ရွိပါက ကြ်ႏု္ပ္အား ထိုအျပစ္မွ ခြင့္လႊတ္ၾက ပါရန္ ရွိခိုးကန္ေတာ့၍ ေတာင္းပန္ပါသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ကို လည္း ျပစ္မွားက်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ သူမ်ားရွိပါက ကြ်ႏု္ပ္ အေနႏွင့္ ခြင့္လႊတ္ပါ၏ …လို႔ ေလးေလးနက္နက္ သံုးႀကိမ္ရြတ္ဆိုတယ္ကြယ့္ …၊ အဲဒါကို ငါ့ရဲ႕ ပုတီးစိပ္နည္းမွာ အစီအစဥ္ နံပါတ္ ၅ ေနရာက ထည့္ထားတယ္ ..” ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ေျပာလိုက္ေလ ၏။ သိဒၶိဆန္းသည္ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ကို ငွဲ႔၍ ေသာက္ၿပီးေနာက္-

“နံပါတ္ ၆ မွာ ဆရာက ပုတီးေတြကို ေနရာ ခ်တယ္လို႔ ေျပာထားတယ္။ ပုတီးေတြဆိုေတာ့ ပုတီးတစ္ကံုးတည္း မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာ့အေနနဲ႔ ပုတီးစိပ္တဲ့ေနရာမွာ ပုတီးဘယ္ႏွစ္ ကံုး စိပ္ပါသလဲ …” ဟု သိဒၶိဆန္းက ေမးျပန္၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏု္ပ္က –

“ဒီလိုသိဒၶိဆန္းရဲ႕ ငါက ပုတီးစိပ္တဲ့အခါ ႏွစ္ကံုးကို အသံုးျပဳတယ္ကြ၊ တစ္ကံုးက တစ္ရာ့ရွစ္လံုးကြ၊ က်န္တဲ့တစ္ကံုးက ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္လံုးကြ၊ ႏွစ္ဆယ့္ ခုနစ္လံုး ပုတီးက စိပ္တဲ့ပုတီး၊ တစ္ရာ့ ရွစ္လံုးပုတီးက မ႑လပုတီးလို႔ ငါက နာမည္ေပးထားတယ္။ မ႑လဆိုတာ အဝန္းအဝိုင္းေတြ၊ ႀတိဂံ ေတြ၊ ေလးေထာင့္ပံုေတြကို ကိုယ္ေရွ႕မွာခင္းၿပီး ပံုေဖာ္တဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုပဲ။ အဲဒါဟာ ငါ့ရဲ႕ဆရာက ငါ့ကို သင္ေပးသြားတာ …”

ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ သိဒၶိဆန္းက-

“ဆရာစိပ္တဲ့ ပုတီးေတြကို ဘာသားနဲ႔ လုပ္ပါသလဲ …” ဟုေမးေလ၏။

“ဒါကေတာ့ကြာ မင္းလည္း ေတြ႕ေနတာပဲ။ အမွန္ကေတာ့ ပုတီးဟာ ဘာသားနဲ႔ပဲ လုပ္လုပ္ရပါ တယ္။ သစ္သားပုတီး၊ အ႐ိုးပုတီး၊ ဆင္စြယ္ပုတီး၊ ေၾကးပုတီး၊ ေငြပုတီး တတ္ႏိုင္ရင္ ေရႊပုတီးေတာင္ လုပ္ၿပီးစိပ္လို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပုတီးအႀကီးျဖစ္ တဲ့ မ႑လပုတီးကိုေတာ့ ငါက ေဗဒင္ဆရာဆိုေတာ့  ေဗဒင္နဲ႔တြက္ၿပီး မိတ္ကိုဓာတ္အုပ္တဲ့ အသားနဲ႔ လုပ္ထားတယ္ကြ၊ ဥပမာကြာ တနဂၤေႏြသားဆိုေတာ့ တနဂၤေႏြရဲ႕ မိတ္ဟာ ၾကာသပေတး မဟုတ္လား၊ တနဂၤေႏြရဲ႕ဓာတ္ဟာ စေနမဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့ ၾကာသပေတးနဲ႔ စေနႏွစ္ခုတြဲတဲ့ ပိေတာက္သားကို ပုတီးလုပ္ထားတာေပါ့ကြာ …”

ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ သိဒၶိဆန္းက-

“ဒီလိုဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ့္လို တနလၤာသားက မ႑လပုတီးကို ဘာနဲ႔လုပ္ရမလဲ …”

ဟု ေမးေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္က-

“တနလၤာသားအတြက္ လက္ပံကြာ၊ အဂၤါသားအတြက္ သရက္ကြာ၊ ဗုဒၶဟူးသားအတြက္ ကသစ္ကြာ၊ ၾကာသပေတးသားအတြက္ အင္ၾကင္းကြာ၊ ေသာၾကာသားအတြက္ ေစာင္းလ်ားကြ၊ စေနသားက ဝင္အူလို႔ေျပာထားတယ္ …၊ ဒါေပမဲ့ ဝင္အူသားက ပုတီးလုပ္လို႔မရဘူးကြ၊ ဒါေၾကာင့္ စေနသားအတြက္ ပုတီးက လင္းလြန္းတစ္လွည့္၊ အုန္းသားတစ္လွည့္၊ ပုတီးလံုးကေလးေတြ စုၿပီး လုပ္သင့္တယ္။ စိပ္တဲ့ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္လံုးပုတီး အတြက္ ကေတာ့ အဲဒီအသားမ်ိဳးနဲ႔ပဲ လုပ္လို႔ရပါ တယ္။ ငါကေတာ့ ေငြနဲ႔လုပ္ထားတယ္ေဟ့ …”

ဟု ကြ်ႏု္ပ္က ေျပာလိုက္လွ်င္ သိဒၶိဆန္းက 

“ဆရာက ဘာေၾကာင့္ ပုတီးအႀကီးနဲ႔ မစိပ္တာလဲ …” ဟု ေမးေလ၏။

ဒီလိုပါ သိဒၶိဆန္းရယ္၊ ပုတီးအႀကီးနဲ႔ စိပ္ တဲ့အခါေတြလဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားစုက ေတာ့ ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္လံုး ပုတီးနဲ႔ပဲ စိပ္တယ္။ ပုတီး တကယ္ စိပ္လာၿပီဆိုရင္ ပုတီးဟာ ေပါ့ေလ ေကာင္း ေလပဲ …၊ ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္လံုးပုတီး ဆိုေတာ့ ေပါ့တာ ေပါ့ကြာ …၊ ၿပီးေတာ့လဲပဲ ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္လံုး ပုတီး ေလးပတ္စိပ္ရင္ ပုတီးႀကီးတစ္ပတ္နဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္သြားတာပဲ။

အဲဒီေတာ့ နံပါတ္ ၆ မွာ ပုတီးေတြကို ေနရာခ်တယ္ဆိုတဲ့ စကားရပ္ပါေနတယ္။ ဘယ္လို ေနရာခ်သလဲဆိုေတာ့ မ႑လပုတီးႀကီးကို ကိုယ့္ေရွ႕ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ အဝတ္ကေလးခင္းၿပီး စက္ဝိုင္း ပံုသဏၭာန္ ခ်ထားတယ္ကြ …၊ ပုတီး ေခါင္းက ေလးကိုေတာ့ ေရွ႕တူ႐ူ တည့္တည့္ကို ခ်ထားတယ္။ အဲဒီ စက္ဝိုင္းပံုသဏၭာန္ႀကီးကို ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွတ္ယူရသလဲဆိုေတာ့ က်ယ္ဝန္းတဲ့ ေလာ ကႀကီးလို႔ မွတ္ယူရတယ္။ အဲဒီပုတီးစက္ဝိုင္းႀကီး ထဲမွာ ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္လံုးပုတီးကိုလည္း စက္ဝိုင္းပံု သဏၭာန္လုပ္ၿပီး ခ်ထားရမယ္။ အဲဒီပုတီးစက္ဝိုင္း ကိုေတာ့ မေနာမယသိဒၶိလို႔ မွတ္ယူရတယ္။ အဲဒီလို ပုတီးႏွစ္ကံုးကို ေနရာခ်တာကို ပုတီးေတြကို ေနရာခ် ျခင္းေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာထည့္ထားတာေပါ့ကြာ”

ဟုေျပာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏု္ပ္သည္ သိဒၶိဆန္း နား လည္ေစရန္အတြက္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ပုတီးႏွစ္ကံုးကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေနရာခ်၍ ျပလိုက္ေလ၏။

သေဗၺသတၲာ ကမၼႆကာ

မင္းသိခၤ

မိမိအလုိရိွေသာ ပုတီးသားစစ္စစ္မ်ားကို ၀ယ္ယူလုိပါက

အမရာ – ကံေကာင္းေစမည့္အေဆာင္ပစၥည္းမ်ားေရာင္းခ်သည့္ ဖုန္း 09255855546 ကုိ ဆက္သြယ္မွာယူနုိင္ပါတယ္။

Comments

comments

Post Author: manawmaya